Չինաստանը վերածվում է «կանաչ էներգիայի» գլոբալ կենտրոնի

Չինաստանը վերջին տարիներին արագ տեմպերով ձևավորում է «կանաչ էներգիայի» գլոբալ էկոհամակարգ՝ դառնալով արևային, քամու և էլեկտրական տեխնոլոգիաների արտադրության առաջատար։

Ըստ BloombergNEF-ի տվյալների՝ 2025 թվականին Չինաստանը կկազմի աշխարհում արտադրվող արևային պանելների ընդհանուր արտադրության ավելի քան 80 տոկոսը, ինչպես նաև կներկայացնի էլեկտրական մեքենաների մարտկոցների շուկայի շուրջ 60 տոկոսը։

Ներքին քաղաքականության մակարդակում Պեկինը մեծածավալ պետական սուբսիդիաներ է տրամադրում «կանաչ արդյունաբերությանը»՝ միաժամանակ խրախուսելով արտահանման նոր ուղղություններ դեպի Ասիա, Աֆրիկա և Լատինական Ամերիկա։

Չինաստանի «կանաչ վերելքը» ոչ միայն բնապահպանական, այլև տնտեսական նշանակություն ունի․ այն ձևավորում է նոր մրցակցային դաշտ էներգետիկ շուկայում, որտեղ ավանդական նավթային գերտերությունները աստիճանաբար կորցնում են ազդեցությունը։

 Կանաչ էներգիայի առաջամարտիկ երկրներ

Բացի Չինաստանից, «կանաչ հեղափոխության» ակտիվ մասնակիցներն են՝

• Դանիան՝ Եվրոպայի առաջատարն է քամու էներգիայի արտադրությունում, որտեղ էլեկտրաէներգիայի ավելի քան 55%-ը ստացվում է վերականգնվող աղբյուրներից։

• Գերմանիան՝ շարունակում է մեծացնել արևային ու քամու կայանների ծավալը՝ նպատակ ունենալով մինչև 2040թ. ամբողջությամբ հրաժարվել ածխից։

• Նորվեգիան՝ իր էլեկտրաէներգիայի շուրջ 98%-ը ստանում է հիդրոէներգիայից և համարվում է ամենա«կանաչ» արդյունաբերական երկիրը։

• Ճապոնիան՝ մեծ ներդրումներ է կատարում հիդրոգենային էներգիայի ուղղությամբ՝ այն համարելով ապագայի հիմնական աղբյուր։

• ԱՄՆ-ն՝ Biden-ի վարչակազմը հաստատել է ավելի քան 370 միլիարդ դոլարի «կանաչ» ներդրումային ծրագիր՝ խթանելու վերականգնվող էներգետիկայի աճը և ներքին արտադրությունը։

Փորձագետները նշում են, որ առաջիկա տասնամյակում «կանաչ էներգիայի» ոլորտը կդառնա աշխարհաքաղաքական ազդեցության նոր գործիք՝ փոխարինելով նավթի և գազի վրա հիմնված ավանդական մոդելներին։

 Էներգետիկ վերլուծաբանների ձևակերպմամբ՝ «21-րդ դարի էներգետիկ ուժը կորոշվի ոչ թե ունեցած պաշարներով, այլ՝ վերականգնման տեխնոլոգիաներով»։